Het slotakkoord

Elke reis heeft een laatste bestemming. Een plek waar de indrukken van de afgelopen weken samenkomen en waar je voor het eerst voorzichtig begint na te denken over thuiskomen. Voor mij was dat Metz.

Ik werd vroeg wakker aan Lac de Madine, een rustig meer in het hart van de Lorraine. Het was een van die ochtenden waarop ik nergens hoefde te zijn. Maar waarom opnieuw haasten als je extra tijd hebt? Ik reed door het glooiende landschap, bezocht het schilderachtige Hattonchâtel en volgde een stukje van de Route du Vin de Meuse.

Pas later op de dag reed ik naar Metz. Mijn camping lag aan de Moezel, op enkele minuten fietsen van het centrum. Het historische centrum deed me denken aan Den Bosch, met gezellige pleinen, smalle straatjes en een levendige horeca.

Die avond dineerde ik in Nouvelle Ère. Het eten was goed, maar de culinaire hoogtepunten van Lyon, Dijon en Nancy waren moeilijk te overtreffen. Toch voelde dat niet als een teleurstelling.

De mooiste culinaire ervaringen ontstaan door de mensen achter de producten. Door de verhalen achter de gerechten. En door de tijd die je neemt om dat allemaal te ontdekken.