Buiten

Een groot deel van mijn leven speelde zich binnen af. Achter een bureau. Achter een computerscherm. Als ondernemer bracht ik uren door met plannen, overleggen, analyseren en creëren. Dat werk gaf en geeft me veel voldoening, maar ongemerkt bracht ik daardoor ook veel tijd binnen door.

Sinds ik in Kedichem woon, leef ik dichter bij de natuur. Niet spectaculair dichtbij, zoals in de bergen of aan zee. Gewoon dichterbij. Ik zie de seizoenen bewuster veranderen. Ik merk wanneer de eerste bladeren verschijnen. Ik zie hoe het licht anders valt op een zomeravond dan op een winterochtend. Ik kan genieten van een haas die door de wei loopt of een uil die zich laat horen. Bij ons thuis is het voorbij vliegen van een ijsvogeltje een teken dat er geluk aankomt.

Tijdens de reis merkte ik hoeveel die verandering al met me had gedaan.

Ik genoot van de grote momenten. Van mooie restaurants, indrukwekkende wijnhuizen en inspirerende ontmoetingen. Maar minstens zo waardevol waren de eenvoudige momenten. Een kop koffie voor de camper. Een uitzicht over de wijngaarden van Rioja. De stilte van een ochtend aan de Atlantische kust. Een avond waarop ik niets hoefde behalve kijken naar de ondergaande zon.

Sinds ik thuis ben ga ik anders met mijn tijd om. Waar ik vroeger automatisch achter mijn computer ging zitten zodra ik even tijd had, loop ik nu nog vaker naar buiten. Soms niet meer dan een kwartiertje. Maar dat is al genoeg om mijn hoofd leeg te maken.

Ik kom er steeds meer achter dat hoe minder je nodig hebt, hoe meer je kunt genieten.

Ik herken het ook in mijn gastronomische smaak. Natuurlijk kan ik genieten van een sterrenrestaurant of een uitzonderlijke fles wijn. Maar de maaltijden die me het meest zijn bijgebleven, waren verrassend eenvoudig. Een perfect bereide vis. Een goed stuk brood. Een glas wijn dat precies past bij het moment. Producten die met aandacht zijn gemaakt en zonder opsmuk worden geserveerd.