Omrijden

Voor vertrek had ik mijn reis zorgvuldig voorbereid. Op papier leek het een strak schema. Toch had ik mezelf één belangrijke regel opgelegd: zo veel mogelijk tolwegen vermijden.

Niet om geld te besparen, maar omdat ik wist dat het echte Frankrijk en Spanje zich niet langs de snelweg bevinden. Het leven speelt zich af op de route nationale en de carretera nacional. Op zo'n weg kun je spontaan stoppen voor een kop koffie, een lokaal marktje, of een terras waar niemand haast lijkt te hebben.

Les Sables-d'Olonne stond oorspronkelijk niet op mijn planning. St. Jean de Luz en Thiers evenmin. En toch behoren die plaatsen tot de mooiste herinneringen van de reis. Niet omdat er spectaculaire bezienswaardigheden waren, maar omdat ik er iets vond wat je niet kunt plannen: verrassing.

Onderweg ontdekte ik dat omrijden meer is dan een andere route kiezen. Het is accepteren dat niet alles vooraf vast hoeft te liggen. Dat nieuwsgierigheid soms een betere reisleider is dan een navigatiesysteem.

Sommige van de mooiste momenten van deze reis ontstonden doordat ik een afslag nam die niet in mijn planning stond. Omdat ik ergens stopte waar ik eigenlijk alleen langs wilde rijden. Omdat ik besloot nog even te blijven hangen.

Omrijden kost tijd. Maar daarom levert het juist zoveel op.